Helemaal uit de kast!

Vera is er klaar mee.
"Al dat stiekeme gedoe en bij niemand kan ik zijn wie ik ben.
Ik ben er helemaal klaar mee.
Ik ga compleet uit de kast!"
Grijnzend kijken we elkaar aan. Een beetje zelfspot is Vera niet vreemd en soms doen we lekker mee.

Het is makkelijker gezegd dan gedaan. Want ja, je hebt te maken met mensen. Je weet wel, van die schepsels die allemaal zo hun mening, gevoelens en gedachten hebben. Die ze vaak niet in de kast houden, maar open en bloot voor je neer leggen. En vaak op een rigoureuze manier, waar je u tegen zegt.
Daarbij komt dat haar, onze, mening niet meer noemenswaardig is. Tegenwoordig zegt men, ook binnen de gemeente: leef zoals je zelf wilt en hoe jij je gelukkig voelt, dan komt het allemaal prima in orde.
Maar toch willen wij ons vasthouden aan wat God van ons vraagt. Dat is ook de mening van Vera.
Maar bovenaan staat: de christenen in onze gemeente en familie hebben vast ook hun uitgesproken mening en ja, hoe staan hun dan tegenover een vriendin, een familielid, een kleinkind die zegt lesbi te zijn?

Dus mijn hele serieuze vraag is aan Vera: "Hoe ver kom je uit de kast?"
"Nou, wat mij betreft dus helemaal. Kan me niets schelen. Ik wil niet meer jokken als ze over vriendjes beginnen, ik wil niet meer doen alsof ik verliefd ben op die ene jongen, ik wil eerlijk kunnen leven, met mijn eigen identiteit. Dat is: ik ben van Jezus en lesbi. Punt. Het één sluit het ander niet uit en dat moeten ze dan maar snappen."
Met bepaalde mensen in gedachten voel ik me opgelucht. Met anderen bezwaard.
Maar oké schat. Als jij er klaar voor bent, dan gaan we er voor!
Dus opa en oma, we komen eraan!!!!

Verwerkt??

Hallo allemaal,


Ik kom nog even terug.
En ik denk dat sommigen van jullie hierover niet verbaasd zullen zijn.
Die zullen, met al hun levenservaring op dit gebied, wat geglimlacht hebben en jullie dachten vast: hier komt ze nog wel op terug.


Het was erg optimistisch van me om te denken dat alles is verwerkt. Dit duurt een leven lang, daar ben ik nu achter.
Het was ook erg kort door de bocht en misschien zelfs wel heel pijnlijk voor Vera.
Ma sluit af, maar ik moet door .. zoiets...


Er zijn veel dingen gebeurd in ons gezin en er staat ons nog heel wat te wachten, wat overigens helemaal geen tot weinig betrekking heeft op Vera. Misschien was dat het? Dat ik dacht: zij redt het wel, nu weer op naar de anderen. Al loopt dat natuurlijk ook dwars door elkaar heen.
En zeker, Vera redt het wel. Ze staat sterk in het geloof, goed in het leven, maar ze worstelt ook ontzettend. En dat, dát had ik even over het hoofd gezien.


Het voelde als een leugen het hierbij te laten. Vooral voor hen die ook worstelen met homoseksualiteit. En dan mijn blog zouden lezen en zouden denken: ooit verwerk je het.
Nou, dat is dus niet zo. Accepteren is wat anders, maar telkens komen er weer andere levensfasen, met allemaal hun eigen mooie en moeilijke dingen.
Dus nee, je bent er nooit klaar mee. Zomaar afsluiten en de kast dicht doen, nee. Dat lukt je niet.
Alles verandert, in familieverbanden, bij vrienden of gewoon bij jezelf.


En dus ben ik weer terug.
Om je te zeggen dat wat er ook verandert: God blijft Dezelfde.
Dwars door deze blog heen hoop ik dat je Zijn Liefde opmerkt.
En ondertussen kom ik gewoon weer schrijven. Tot eer van God. Want er is veel gebeurd. Verdrietige dingen, maar ook mooie dingen. Bij alles merkten we Zijn aanwezigheid!
Lees je weer mee??

In ZE.nl!

Vanaf vorige week staat ons verhaal op 'Ze.nl'
In de bovenste balk zie jet het staan, misschien moet je even doorklikken op de pijltjes aan de zijkant.
Het grappige is, dat ik er zelf niet op kan komen, vanwege filternet...Maar even uitschakelen dus..

Voor jullie die steeds mee hebben gelezen zal er niets nieuws in staan.
Eigenlijk is het een verkorte versie van deze blog.
Het is mooi dat er op ze.nl nu een christin aan het woord is, al wordt dat, met name op hun facebookpagina niet altijd gewaardeerd...

Veel leesplezier.
www.ze.nl