Ernst van de zaak

"Ho is", roept opeens Vera vanaf de bank. Lekker lui ligt ze daar met haar laptop een beetje op facebook heen en weer te gaan.
"Er begint iemand tegen me te praten!!"
Nu is dat niet heel bijzonder, volgens mij. Er is daar op dat scherm altijd wel wat te praten. Mensen te over die Vera benaderen voor ditjes of datjes, voor belangrijke zaken en voor flauwekul.
Maar nu is het anders.
"Het is Ernst van de zaak".
En dan leest ze voor: "Ha Vera. Ik ken jou niet, maar ik werd geleid om op jouw naam te klikken. Is er iets waar ik voor kan bidden?"
We zijn er stil van. Hier is iemand, een evangelisatiegroep, die luistert naar de stem van God en doet wat de Geest hem ingeeft. Iemand die zomaar met Vera gaat praten, terwijl hij haar helemaal niet kent. Iemand, die zichzelf de Ernst van de zaak noemt, maar dat ook heel ernstig opvat.
Vera doet haar verhaal. Over lesbi-zijn, verliefd worden, verkering krijgen, God kwijt zijn.
En dan antwoord 'Ernst' het volgende:


Soms is het moeilijk, maar moet je slecht loslaten om goed te ontvangen
daarna zul je goed los moeten laten om beter te kunnen ontvangen
en dan zul je toch uiteindelijk ook beter moeten los laten om het beste van God te kunnen ontvangen.


Ga daar maar eens even over nadenken!

Hieronder een filmpje van deze groep. Niet mijn stijl, maar ze zeggen wel de waarheid.

Kennismaking

Hallo,

Ik ben Ria, moeder van onder andere Vera.
Ik heb heel erg de behoefte deze blog te maken en vol te schrijven met dat waar Vera laatst mee uit de kast kwam: ik ben verliefd op meisjes.
Natuurlijk wist ik het al: ik ben haar moeder en we hebben een heel goede band.
Ik had het ontdekt, ook zwart op wit, daarover de volgende keer meer.
Ik schreef mijn verhaal op en stuurde het naar de eva, een christelijk tijdschrift, als bijdrage voor 'Eva in vertrouwen'. Na een intervieuw met Marianne Grandia hierover, gewoon via de computer, kwam het artikel in het nu laatste nummer van de Eva te staan. En ik hoopte hiermee dat Vera het zou lezen en zich prijs zou geven.
Omdat wij de Eva samen lezen met mijn zus, kregen we hem niet de zesde in de brievenbus, maar pas op 22 december, twee dagen nadat Vera mijn artikel in de computer ontdekte. Ook daarover later meer.
Ik hoop dat zowel deze blog, als het Eva-artikel, er aan bij kan dragen anderen tot steun en bemoeidiging te zijn in dezelfde situatie.
Deze blog: een worsteling, een open brief, een strijd van moeder en dochter. Maar, naar ik hoop, bovenal een vastklampen aan God, onze Vader, van Wie we weten dat Hij ons nooit laat vallen!